| wee 的个人资料-'_'- <<<< >>>> -'_'-照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
7月5日 ไม่ได้อัพสะนานมีเรื่องราวมากมายอยากจะเล่า
แต่วันนี้มันก้อเคล้าน้ำตาอีกนั่นแหละ
สุกนี้สอบ แต่คงอ่านหนังสือไม่ลง
แถมเรียนก้อหลับอีก
ก้อเรามันเป็นคนแบบนี้หนิ
เอาเถอะ จะยังไงก้อช่าง
รอเธออยู่หละกานนน
ยังคิดเหมือนเดิมว่า น้ำตาแก้ปัญหาไม่ได้ แต่ทุกครั้งที่ร้องไห้ อะไรอะไรก้อดูจะดีขึ้น
เด่ววันสุกมาเล่า บายๆๆก่อนคับ
3月11日 เนี่ยแหละที่อยากจะบอกสอบเส็ดและ ทำข้อสอบไม่ค่อยจะได้สักเท่าไหร่ แมร่งยากส์ สาดดดดด แต่เอาเหอะไงก้อสอบเส็ดและ ลุยต่อกะโปรเจคอิง ทำเมื่อคืนเกือบเช้า เช้ามาอัดเสียงต่อ
เห้อ ตอนนี้ก้อจะเช้าอีกวันและ ยังไม่ได้นอน จะให้นอนได้ยังไงหละ เหลือเวลาอีกไม่นาน ที่จะเข้าหอแล้วมันก้อมีอะไรหลายๆอย่างที่อยากทำ อยากจัดการเรื่องที่บ้านให้เสร็จ ทั้งปัญหาในบ้าน ทั้งโรคต่าง ๆ ของยาย เหมือนว่าถ้าตายไป จะได้หมดห่วง(มันคงไม่ตายหรอกนะ แต่เปรียบหนะ) และสุดท้าย ที่สำคัญฉันเองคงอยากบอกอะไรในใจ ให้เค้า คงจะเขียน เพราะถ้าบอกเค้าเองคงบอกว่า "พอเหอะ" อยากเจอเธออีกสักครั้งก่อนจาก อย่างน้อยๆก้อให้รู้ว่าไปอยู่โน้น "ฉันไม่ได้อยู่คนเดียว" ในระหว่างที่ฉันเหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้า เธอเองคงอยู่สบายกับสังคมใหม่ เพื่อนใหม่ จนบางทีสองเดือนของฉันอาจเป็นเพียงสองวันที่เราไม่ได้เจอกัน เธอสามารถเอาเพื่อนของเธอแทนฉันได้เสมอ ไม่ว่าจะเพิ่งรู้จักหรือนานแล้วก้อตาม ฉันเหมือนห้องส้วมที่เวลาใครปวดท้องมา แล้วฉันไม่ว่างก้อถูกด่า แต่ทุกครั้งที่ตัวเองสบาย
ก้อจะหนีไปไกลจากห้องส้วมนั้นเสมอ ไม่ใช่ไม่ไว้ใจเค้าหนะ แต่มันห่วงไม่รู้จะเป็นยังไง เค้าจะแต่งตัวยังไง
เค้าจะโหนรถเมล์ทุกวันได้มั้ย(เพราะเค้าไม่ค่อยโหนเลย) เค้าจะน้อยใจมั้ยที่จะไม่มีฉันอยู่ข้างๆในเวลาต้องการ หรือสองเดือน เค้าจะลืมฉันไปทุกอย่าง ลืมแม้แต่ชื่อว่าฉันเป็นใคร เค้าบอกเสมอ ก้อแค่สองเดือน
แต่ผมมองว่ามันไม่แค่นั้น มันคือตลอดชีวิต มันคือ ตลอดเวลาที่จะมีให้คนที่รักน้อยลง ในเมื่อเราเลือกแล้ว
ในเมื่อมันต้องเป็นแบบนี้ . . . จะไม่โกรธเธอ ถ้าเธอจะลืมฉัน จะไม่โกรธกัน ถ้าฉันถูกหลงลืม
จะไม่ฝืนใจให้เธอมาทนฝืน จะไม่ขมขื่นให้เธอมาฝืนใจ
จะทำร้ายยังไงกับฉันก้อได้ จะลงท้ายไม่ฟังยังทนไหว
จะพูดง่ายบอกได้ให้ไปไกล จะรีบไสหัวไปให้ไกลๆเธอ จะทำวันนี้ให้ดีที่สุด จะหยุดความทรงจำสวยงามไว้
จะไม่ลืมว่าฉันเคยรักใคร ถ้าจากไปเสียใจก้อจะไม่ลืมเธอ .
.
.
ยังไงฉันก้อจะทำวันนี้ให้ดีที่สุดก่อนที่พรุ่งนี้จะไม่มีให้ทำ ฉันจะรักเค้า แต่สิ่งเดียวที่จะไม่ทำ ฉันคงจะไม่ขอให้เค้ามารักฉัน เพราะฉันไม่มีค่า ไม่มีเวลา พอดูแลชีวิตใครสักคนให้มีความสุขได้ ดูจากเค้าที่เป็นก้อพอจะรู้ 3月1日 เหงาจังนานแล้วไม่ได้อัพได
เหงาน้อเหงาใจ
หวั่นน้อหวั่นไหว
เหนื่อยน้อเหนื่อยใจ
ท้อไปไม่เหนจะได้อะไรดี
เซงสุดๆๆอยู่บ้านๆอ่านสือ หลายๆเรื่องเข้ามา
ไม่พร้อมจะบอกใคร
แต่อยากบอกว่าเหนื่อยยย
เห้อ
ไว้สอบเส็ดวันที่สิบ จะมาเล่าให้ฟัง 1月2日 เรื่องนี้ชื่อว่า อะไรดีอ่ะสวัสดีคนอ่านบ้อกเราทุกคนคับ เพิ่งอัพไปเมื่อไม่นานมานี้ อันที่จริงตอนนี้ก้อไม่ได้ว่างหรอก เพราะใกล้สอบต้องอ่านหนังสือแต่ก้อมันไม่มีเหงา อ่านสือไปก้อไม่รู้เรื่อง รู้แต่เรื่องของใครสักคน มานั่นระบายสักแป้บเด่วค่อยไปอ่านสือต่อ คงจะมีสมาธิมากขึ้น อ่าน Rural อยู่เมื่อกี้ ก่อนจบท้ายๆมีทฤษฏีของความรัก ทฤษฏีความตรงข้าม ที่บอกว่า เราจะเลือกรักคนที่ตรงข้ามตัว คนที่อยากเอาชนะคนอื่น จะเลือกคนที่ยอมตามไปเสียทุกเรื่อง ซึ่งก้อไม่ได้ใช่ใครแหะๆ ส่วนคนที่มีปัญหาขาดความอบอุ่นก้อ จะเลือกคนที่ให้ความอบอุ่นกับเราได้นั่นก้อไม่ใช่ใครอีกเช่นกัน วางหนังสือเลยครับทีนี้ เล่นเน็ต หาMV ดู ก้อได้เพลงๆหนึ่งซึ่งรู้สึกว่าความหมายของมันคุ้นๆเหมือนจะโดนอะไรเราบางอย่าง เนื้อหามันซึ้ง รับประทานหัวใจดีนักแหละ
พรุ่งนี้จะไม่เหนื่อยแล้ว
แค่มีเธอข้างกายก้อสุขใจแล้ว อย่าคาดหวังกับบางสิ่งให้มากนัก เพราะเธอบอกว่า “เพราะฉันไม่ได้บอกว่ารักเธอ” ทำให้ดีที่สุดก้อพอ แล้วฉันต้องทำให้ได้เหอะๆไม่รู้จะไหวมั้ย ไม่รู้เปนอย่างไรน้อ เรื่องของเรื่องมันก้อแค่ฉันที่ต้องการให้ใครมาใส่ใจ แต่ไม่เลย ฉันทำผิดมากมายไม่เห็นจำเป็นต้องการอะไรจากเค้าเลย แค่ได้รักเค้าแค่เค้าให้รัก มันก้อน่าจะพอแล้ว และเวลานี้ฉันเองก้อต้องพอด้วย
มีคำถามนึ่งเกิดขึ้นในใจผมตอนนี้ ว่าอาชีพนี้ ผิดนักหรอถ้าจะรักใคร เหมือนมันไม่เกี่ยว แต่ไงเกี่ยวกันได้ ก้อมีคนคิดว่า อาชีพนี้ไม่มีเวลาใครรักก้อคงเหนื่อยเปล่าครอบครัวคงแตกแยกมีตัวอย่างให้เห็นมากมาย (คุ้นๆเหมือนหนังเรื่องไรหว้า) แล้วทำไมวันนี้ไม่มาแก้ไขในสิ่งต่างๆให้ดีก่อนจะมองว่าอาชีพนี้เป็นอาชีพที่แย่ขนาดนี้ เพราะทุกคนก้อคงเคยใช้บริการอาชีพนี้เช่นกัน และผมก้อเชื่อว่าผมดูแลคนที่ผมรักได้ดีไม่แพ้ดูแลคนไข้
ปล. อ่านแล้วคง งง ผมชอบพูดงงๆแบบนี้แหละ เหอะๆ ขำขำ 12月30日 เข้าใจอะไรบ้างมั้ยเธอคงอบอุ่นกับความรัก วันที่ฉันหนาวหนักกับความเหงา ในสายลม...เธอคงได้ยินเสียงเพลงเบาๆ แต่ฉันต้องฝ่าพายุแห่งความเศร้าไปคนเดียว ............................................. แล้วคนเดียวในชีวิตก็จากไป จะให้หันไปทางไหนต่อไปนี้ ทางข้างหน้าอีกยาวไกลที่มี ฉันจะหากำลังใจดีๆ ได้จากใคร ............................................ ตั๋วรถเมล์ขาดๆ เศษกระดาษอีกกองใหญ่ เรื่องของเราอยู่ในของที่ไม่สำคัญอะไร แต่เห็นแล้วเหงาจนร้องไห้ทุกที ........................................... เข้าใจฉันมากขึ้นหรือเปล่า ที่เห็นฉันหม่นเศร้าจนวันนี้ เข้าใจไหมว่าฉันไม่หลงเหลือวันใดที่ดี นับตั้งแต่นาทีที่เธอไป .......................................... ขอแค่อยู่ใกล้ๆ ไม่ต้องพูดจากันก็ได้วันนี้ ขอแค่ให้หมดเวลาทุกนาที กับการอยู่แบบมี"ใครสักคน" ......................................... วันที่เธอจากไป คงไม่ได้คิดอะไรเผื่อฉัน ก็แค่คนหนึ่งคนยามไม่รักกัน ไม่รู้เลยว่าทำลายฝันของฉัน...แหลกลง... .......................................... จะบอกผ่านอะไรดี เธอถึงจะรู้ว่าวันนี้ฉันเหว่ว้า จะบอกผ่านอะไรดีเธอถึงจะกลับมา เคยบอก สายลม...ท้องฟ้า ก็รู้ว่าไม่เคยหยุดฟัง .......................................... เขียนคำว่ารักเป็นร้อยคำ เขียนให้วันที่เคยผูกพันจำได้ไหม วันนี้ฉันอยู่คนเดียว...ไม่มีใคร เขียนคำว่าเหงาเก็บไว้....ได้เป็นพัน ......................................... นิทานคนเหงามีอยู่ว่า ในวันหนึ่งที่แดดจ้าและฟ้าใส คนเหงาหนึ่งคนโดดเดียวเดี่ยวทุกข์ทนไม่มีใคร เค้าร้องไห้จนขาดใจ....และได้ไปเกิดใหม่เป็นฝนพรำ ............................................ เธอมีความเหงาเป็นสีอะไร บางคนว่าเป็นสีเทาคล้ายๆ เมฆฝน บ้างว่าเป็นสีดำคล้ายความเศร้าของผู้คน แต่สำหรับฉัน ฉันว่ามันสีเดียวกับน้ำตาที่...ร่วงหล่นนี่เอง ............................................. เวลาเดียวกันแต่คนเราทำอะไรได้ร้อยพันที่แตกต่าง เธออาจเห็นฉันอยู่ในความทรงจำ...ที่เลือนลาง แต่ฉันกลับเห็นภาพเธอชัดเจนทุกอย่างเหมือนเคย เวลาเดียวกันเธออาจจะนึกถึงฉันอย่างชาเฉย ในขณะที่สิ่งเหล่านั้นฉันไม่เคย การนึกถึงเธอมักทำให้ฉันลงเอยด้วยน้ำตา .............................................. รอฝนอีกนิดเดียวเท่านั้น ใบไม้ตรงหน้าฉันคงเปลี่ยนสี ฝนอีกนิดเดียวที่ฟ้ามี ใบไม้สุดท้ายนี้คงดีใจ …………………………….. ต้นไม้ต้นใหญ่คงไม่เหงา ถ้ามองเห็นใบไม้ใบเก่าอยู่ใกล้ๆ แต่ฝนฟ้าก็ไม่นำพาสิ่งใด ฉันจึงเห็นต้นไม้ต้นใหญ่บอกลาใบไม้ใบสุดท้ายที่...ร่วงปลิว 12月4日 ทำไมใจอยู่ซ้ายเ ร า ใ ส่ น า ฬิ ก า มื อ ซ้ า ย ที่ ใ ส่ มื อ ซ้ า ย
เ พ ร า ะ ถ นั ด ข ว า ย ก มื อ ซ้ า ย ขึ้ น ม า ดู เ ว ล า ไ ด้ ง่ า ย
แ ต่ ถึ ง มี น า ฬิ ก า เ ร า ก็ ช อ บ ไ ป ส า ย อ ยู่ ดี น า ฬิ ก า ก็ แ ค่ บ อ ก เ ว ล า . .
ไ ม่ ไ ด้ ทำ ใ ห้ เ ร า ไ ป เ ร็ ว ขึ้ น คิ ด ดู แ ล้ ว . . หั ว ใ จ ก็ อ ยู่ ท า ง ซ้ า ย เ ห มื อ น กั น บ า ง ที เ ร า ก็ คิ ด น ะ . .
ว่ า อ วั ย ว ะ ใ น ร่ า ง ก า ย ที่ มี 2 ชิ้ น จ ะ อ ยู่ ซ้ า ย - ข ว า อ ย่ า ง แ ข น , ข า , ลู ก ก ะ ต า ทำ น อ ง นั้ น . .
แ ล้ ว ที่ มี ชิ้ น เ ดี ย ว . . ก็ แ ส ด ง ค ว า ม โ ด ด ข อ ง มั น อ ย่ า ง จ มู ก , ส ะ ดื อ ก็ อ ยู่ ต ร ง ก ล า ง . .
ป ร ะ ม า ณ นั้ น แ ล้ ว ทำ ไ ม . . หั ว ใ จ ถึ ง เ อี ย ง ซ้ า ย ล่ ะ ? ? บ า ง ที เ ร า ก็ คิ ด ว่ า . .
ที่ เ ป็ น งั้ น ก็ เ พ ร า ะ ใ ค ร บ า ง ค น อ ย า ก เ ตื อ น ใ ห้ เ ร า รู้ ว่ า . .
หั ว ใ จ เ ร า ไ ม่ ห นั ก แ น่ น พ อ จ ะ อ ยู่ ต ร ง ก ล า ง แ ล้ ว ก็ ไ ม่ มี ม า ก พ อ จ ะ แ บ่ ง เ ป็ น ส อ ง ด้ ว ย เ ห มื อ น กั น 11月13日 ไม่มีชื่อเรื่อง 1 วันนี้เขียนเป็นงานเป็นการ ไม่เอาเรื่องมาเม้าเล่นเพิ่มคำเน่าๆอีกและ
คืนนี้ดึกแล้วน้อ อยู่บ้านคนเดียวด้วย เหงา มีเรื่องเส้าๆเข้ามาในชีวิตอีกและ มองพระจันทร์แสงดาว ไม่สดใส มองธาราสายน้ำ ดูนิ่งไป มองอีกที มองหัวใจดูยากเย็น
มองหัวใจตัวเองนั้นว่ายาก มิลำบากเกินกว่าใจผู้อื่น ดูไม่รู้ว่าสิ่งใดที่ใจฝืน ดูไม่ทราบว่าเธอขืนหรือจงใจ
มีอารมณ์อยากแต่งกลอนในตอนนี้ คงแต่งได้ไม่ค่อยดีเพราะไม่สดใส สัมผัสวรรคคำสองคงพลาดไป ถึงอย่างไรขอจงให้อภัยกัน
กลอนของคนรักง่ายอย่างตัวฉัน กลอนของชายร้องไห้อยู่ทุกวัน กลอนของชายที่มีฝันเจอรักจริง
ดูคืนนี้เหงาหงอยไม่สดใส ดูอะไรเห็นไม่ดี มีแต่หมอง มองสิ่งใดดูเสียใจไปทุกกอง มองท้องฟ้า มองทำนองดูยากเย็น
หากจะเปรียบรักเป็นเช่นดอกไม้ ก้อคงเป็นพรรณไม้ที่มีหนาม มองมุมใดก้อสวยน่าติดตาม แต่พอใครจับถามกลับเจ็บแทง
ก็เหมือนดั่งจิตใจใครหลายคน ที่สับสนวกวนเพราะความเหงา อยากบอกไว้ว่าถึงไงไม่ใช่เรา อยากบอกเธอว่ามันเส้าเคล้าน้ำตา
แม้วันนี้จะเสียใจสักกี่หน แม้วันนี้จะเป็นคนที่ดูเหงา แม้วันนี้จะไม่มีคำว่าเรา แต่อย่างไรข้าพเจ้าก้อจะรอ
จะขอรอมองดูเธออยู่ไม่ห่าง ขอเป็นทางข้างๆยามเธอเหงา หวังสักวันจะได้มีคำว่าสองเรา หวังว่าเจ้าคงจะเห็นว่ามันดี
เอาใจช่วยกันมั่งนะคนอ่าน 10月30日 <<รักกะข้าว>>ชาวนา กระดูกสันหลังของชาติ ต้องปลูกข้าวเหนื่อยยากกว่าเราจะได้กิน ข้าวเพียง 1 เมล็ด กว่าจะได้มา ต้องไถ หว่าน ใส่ปุ๋ย แล้วก้อเก็บเกี่ยว บางปีน้ำท่วมเสียหายยิ่งนักแต่เรา ชาวบ้าน หน้าที่ของเราคือซื้อ และ ก็กินข้าว แต่จะมีสักกี่คนที่รู้ว่ากว่าจะได้มานั้นเป็นอย่างไร แล้วสักกี่คนที่รู้และเข้าใจถึงความลำบากของกระดูกสันหลังของชาติอย่างแท้จริง เห้อๆๆ มันช่างน้อยลงทุกทีฉะนั้นเมื่อคุณทานอาหาร คุณเองก็ไม่ควรตักเหลือ หรือถ้าเหลือก้ออย่าทิ้งขว้าง ลองคิดดูสิคับว่าสักวันถ้าไม่มีข้าวกินแล้ว 1 เมล็ด จะมีค่าสำหรับคุณขนาดไหนหากข้าว 1 จาน ซึ่งมีคนยกมาวางไว้ตรงหน้าคุณ ถ้าตอนนี้คุณอิ่ม คุณเองคงจะสะอิดสะเอียนกะข้าวที่วางอยู่ตรงหน้าและพร้อมจะอาเจียนเอาอาหารที่อิ่มแปล้เต็มท้องออกมา เหมือนความรัก ความห่วงใย ปรารถนาดี ถ้าตอนนี้คุณไม่ต้องการความรัก ความห่วงใย คุณเองก็คงพร้อมที่จะผลักไส ความปรารถนาดีเหล่านั้นออกไป ทำให้บางคนรู้สึกเสียใจ ในการกระทำที่ไม่ค่อยมีเยื่อใยเท่าใดนักของคุณหากต่อมา คุณรู้สึกหิว หิว และหิว หิวมากเท่าไหร่ คุณก้อจะนึกถึงข้าวจานนั้นว่าทำไม คุณถึงทิ้งข้าวจานนั้นไปได้ เหมือนความรัก ที่เมื่อขาดมันแล้วคุณถึงจะเห็นค่าในทางกลับกัน หากคุณอิ่ม และไม่พร้อมรับอาหารในตอนนี้ คุณเก็บมันไว้ในตู้กับข้าว ไม่ให้แมลงวันตอม นำมาอุ่นเผื่อไม่ให้มันเสีย ถึงเวลาคุณหิวขึ้นมาอีกครั้ง คุณจะได้ทานข้าวจานนี้ได้ เหมือนความรัก ถ้าเรารู้จักทะนุถนอม ดูแล รักษา คุณเองก็จะไม่รู้สึกเสียดายและเสียใจ เหมือนความรักหรืออาหารจานนี้ที่หลุดลอยไปจากคุณแค่จะบอกว่า ทำทุกอย่างให้ดีก่อนพรุ่งนี้ไม่มีข้าวให้กินหรือไม่มีรัก ให้รักษาไว้ อีกต่อไป....
|
||||
|
|
